Nu de Sint in het land is, en alles met de stoomboot gelukkig goed gekomen is, begint er een intensieve periode bij ons thuis. Met de verjaardag van Mila en Noud, pakjesavond en de rest vliegt de decembermaand voorbij.
De laatste week voor de kerstvakantie was vorig jaar het hoogtepunt qua drukte en chaos.
Bij mij en mijn vrouw was het druk op het werk: er moet nog van alles af, maar er zijn ook kerstlunches, borrels en etentjes. Ook voor de kinderen was het druk, want de opvang organiseerde ook een kerstontbijt.
Een heel leuk idee: alle kindjes en ouders, ook als ze normaal op een andere dag komen, mogen de eerste twee uur van de dag naar de opvang komen, de ruimtes staan vol met leuk gedekte picknicktafels en alles is versierd in kerstsfeer.
De kinderen hebben een mooie kersttrui aan, en vertellen trots aan de leidsters dat de kerstman op hun trui “Ho Ho Ho” roept.
Maar ze merken wel dat dit geen normale opvangochtend is. Mila en Noud gingen naar dezelfde groep als Jonas die ochtend, ik kon mij immers moeilijk opsplitsen over 2 ruimtes. Het eten op de tafels – broodjes, krentenbollen en allerlei beleg – trok snel de aandacht van de kinderen en toen ze aan tafel de beker met hagelslag ontdekten was het helemaal feest.
Na een half uur eten en kletsen zijn ze er klaar mee, en willen ze gaan spelen. Wel iets onwennig, want door de gedekte tafels is er minder speelruimte en de leidsters zijn druk met het ontbijt. Totdat Mila vond dat het tijd is om een boekje te lezen.
Ik vind voorlezen heerlijk – al kan het na de zoveelste keer hetzelfde verhaal eentonig worden – en al gauw had ik niet 3 maar 8 kinderen om mij heen. Allemaal luisterden ze naar de kerst- en winterverhalen van Bobbie, Woezel en Pip en Dikkie Dik.
En toen moest mijn een na laatste werkdag met alle kerstdrukte nog beginnen…
Toen de kerstvakantie eindelijk begonnen was, waren de kinderen nog een aantal dagen onrustig. We hadden gelukkig weinig gepland en de kinderen konden thuis rustig in hun spel komen.
Dat gaan we dit jaar weer doen, want ik moet er niet aan denken dat we direct de kerstdagen met familiebezoeken en etentjes ingerold zouden zijn: die zouden dan een stuk chaotischer en met meer gehuil en gegil verlopen zijn.
Nu hadden we zelfs ruim de tijd om het kerstdiner voor te bereiden, toen de kinderen de 23e al om 6 uur sliepen. Hopelijk dit jaar weer…
Superpapa! 
Plaats een reactie